اگر اطلاعات فرستنده و گیرنده در میانهٔ زنجیرهٔ انتقال حذف شود، مؤسسهٔ بعدی عملاً تراکنشی بیهویت دریافت میکند. قاعدهٔ سفر برای بستن همین شکاف طراحی شده است.
تکالیف مبارزه با پولشویی در مقررات ایران پراکندهاند: بخشی در قانون، بخشی در آییننامه اجرایی ماده ۱۴، بخشی در دستورالعملهای بانک مرکزی و ابلاغیههای مرکز اطلاعات مالی. این راهنما آنها را بهترتیب چرخهٔ عملیاتی یک مؤسسه مالی کنار هم میگذارد.
«تطبیق با فهرست» در گفتوگوی روزمره یک کار واحد بهنظر میرسد. در مقررات اما دستکم چهار فهرست متفاوت وجود دارد و تکلیف مؤسسه در قبال هرکدام فرق میکند — از نظارت مستمر بیشتر تا خودداری کامل از ارائهٔ خدمت.
اصلاحات مهر ۱۴۰۴ آییننامه اجرایی ماده ۱۴، واحد مبارزه با پولشویی را از یک دفتر گزارشساز به یک واحد با دسترسی بیقید به همه سامانههای مؤسسه و کرسی در کمیتههای داخلی ارتقا داد — و یکی از اعضایش را در مرکز اطلاعات مالی مستقر کرد.
سه مهلت در مقررات مبارزه با پولشویی وجود دارد که در عمل بیشترین فشار را روی واحد تطبیق میگذارند: مهلت ارسال گزارش معاملات مشکوک، معنای دقیق «بدون تأخیر»، و زمان لازم برای ارائه اسناد به نهاد ناظر.
اصلاحیه مهر ۱۴۰۴ دامنه مقررات را به داراییهای مجازی و گروهی از مشاغل غیرمالی گسترش داد و برای اشخاص سیاسی خارجی تکلیف تازهای وضع کرد.