پرسش عملی این نیست که آیا آموزش لازم است — ماده ۱۴۵ آن را الزام کرده. پرسش این است که کدام کارمند کدام سطح را باید بگذراند، و آنچه در پایان به او داده می‌شود اصلاً به کار تطبیق می‌آید یا نه.

پرسش رایج در واحدهای تطبیق این نیست که آیا آموزش لازم است — ماده ۱۴۵ آیین‌نامه آن را الزام کرده و چهار مرحلهٔ فرآیند آموزش را جداگانه نوشته‌ایم. پرسش عملی این است: کدام کارمند کدام سطح را باید بگذراند، و آنچه در پایان به او داده می‌شود اصلاً به کار تطبیق می‌آید یا نه؟

دستورالعمل حداقل آموزش‌های لازم و تعیین صلاحیت مدرسان (شمارهٔ ۰۴/۶۵/۰۱/۱۱۷ مورخ ۱۴۰۴/۰۱/۳۱) به هر دو پرسش پاسخ صریح داده است. این یادداشت همان را به زبان عملیاتی برمی‌گرداند.

سه سطح آموزش

دوره‌ها در دو خانواده تعریف شده‌اند: دوره‌های عمومی که همه را پوشش می‌دهند، و دوره‌های تخصصی که موضوع‌محورند — مانند «تحلیل و شناسایی موارد مشکوک» و «نظارت و تطبیق با مقررات».

سه سطح آموزش و مدت دوره‌های عمومی. سطح تخصصی موضوع‌محور است و مدتش به عنوان دوره بستگی دارد.
  1. مقدماتی — ۲ ساعت تعریف پول‌شویی، چرایی وقوع، آثار اقتصادی و اجتماعی، جرائم و تخلفات مرتبط، و جایگاه شخص مشمول در پیشگیری.
  2. پایه — ۶ ساعت مراحل فرآیند پول‌شویی و تأمین مالی تروریسم، اصول مبارزه، رویکرد مبتنی بر ریسک در ارائهٔ خدمت، و ابعاد پروفایل مشتری.
  3. تخصصی — موضوعی دوره‌های جداگانه مانند «تحلیل و شناسایی موارد مشکوک» و «نظارت و تطبیق با مقررات»؛ شامل انواع گزارش و شاخص‌های معاملات مشکوک.

دو ساعت در برابر شش ساعت، تفاوت کمی نیست: نشان می‌دهد سطح مقدماتی برای آگاهی طراحی شده و سطح پایه برای انجام کار.

چهار نقش، و تعریف‌هایی که غافلگیر می‌کنند

پیش از اینکه بتوانید بگویید چه کسی چه دوره‌ای لازم دارد، باید بدانید هر نقش دقیقاً چه کسانی را دربر می‌گیرد. دو تعریف زیر معمولاً بازتر از تصور اولیه‌اند:

چهار نقش سازمانی، آن‌گونه که دستورالعمل تعریف کرده. دو تعریف آخر معمولاً بازتر از تصور اولیه‌اند.
  • مدیر عالی مالک، صاحب‌امتیاز یا گردانندهٔ اصلی کسب‌وکار در اشخاص حقیقی؛ و مدیرعامل یا بالاترین مقام اجرایی در اشخاص حقوقی.
  • مدیران ارشد مدیر عالی و یک سطح پایین‌تر، رؤسا و معاونین هم‌سطح با مسئول مبارزه با پول‌شویی و بالاتر، و اعضای کلیدی هیئت مدیره — به‌علاوهٔ سهامدارانی که مجموع سهم‌شان با واسطه و بی‌واسطه بیش از ۲۰ درصد است.
  • واحد مبارزه با پول‌شویی واحد متولی امر در ساختار داخلی شخص مشمول، عهده‌دار تکالیف ماده ۳۷ آیین‌نامه.
  • میز خدمت هر کارمندی که اجازهٔ تعریف مشتری جدید یا ثبت و ویرایش اطلاعات مشتری دارد، یا حضوری و غیرحضوری در فرآیند ارائهٔ خدمت با مشتری در تعامل است — شامل پشتیبانی و خدمات مشتریان، بازاریابی و کنترل مدارک.

تعریف «میز خدمت» را دوباره بخوانید. اگر مؤسسهٔ شما فقط کارکنان شعبه را در این دسته گذاشته، احتمالاً بازاریابی و کنترل مدارک را جا انداخته است. و تعریف «مدیران ارشد» سهامداران را هم وارد می‌کند، نه فقط کارکنان.

کدام سازمان، کدام سطح

پیوست ۲ دستورالعمل، جدولی است که برای هر نوع شخص مشمول، گروه ریسک و سطح لازم هر نقش را تعیین کرده. الگوی کلی‌اش این است:

  • مدیر عالی: همیشه مقدماتی. بدون استثنا، در هر گروه ریسکی؛
  • واحد مبارزه با پول‌شویی: تخصصی، در نهادهای گروه ریسک ۱ — بانک‌ها و مؤسسات اعتباری غیربانکی، صندوق‌های قرض‌الحسنهٔ بزرگ، شرکت‌های ارائه‌دهندهٔ خدمات پرداخت، شرکت‌های بیمه، کارگزاران بازار سرمایه و شرکت‌های بورس؛
  • میز خدمت: پایه، در بیشتر نهادهای مالی گروه ۱ و ۲.

دو نکته که در خودِ جدول دیده نمی‌شوند و در پانویس آمده‌اند، و هر دو در عمل تعیین‌کننده‌اند:

  • خط تیره به‌معنای «لازم نیست» نیست. پانویس تصریح می‌کند که به هر ترتیب، اگر واحد مبارزه با پول‌شویی تشکیل شود، کارکنان و مسئول آن باید سطح تخصصی مرتبط را بگذرانند — حتی جایی که جدول برای آن ردیف خط تیره گذاشته است؛
  • «صندوق قرض‌الحسنهٔ بزرگ» تعریف عددی دارد: حداقل پانصد هزار مشتری. مرجع تشخیص تعداد مشتری، دستگاه متولی نظارت است — نه خود صندوق.

سه گواهی که با هم فرق دارند

اینجا پرتکرارترین سوءبرداشت است. دستورالعمل سه گواهی متفاوت تعریف کرده و فقط یکی از آن‌ها صلاحیت را اثبات می‌کند:

سه گواهی که در این چارچوب صادر می‌شوند. فقط یکی از آن‌ها صلاحیت را اثبات می‌کند.
  • گواهی حضور شخص مشمول صادر می‌کند و مرجع آموزشی مورد تأیید یا دستگاه متولی نظارت آن را تأیید می‌کند. صرفاً مبین حضور در دوره است؛ بدون تأییدیهٔ ممهور، فاقد اعتبار و بی‌اثر در تطبیق.
  • گواهی صلاحیت مرکز و دستگاه‌های متولی نظارت صادر می‌کنند و مبین کسب حد نصاب ۷۰ درصد در آزمون رسمی است. آزمون حداقل سالی یک بار برگزار می‌شود و گواهی سه سال از تاریخ صدور اعتبار دارد.
  • گواهی تدریس کمیتهٔ متشکل از نمایندگان دستگاه متولی نظارت و مرکز صادر می‌کند و دارنده‌اش مجاز به تدریس در دوره‌های آموزشی اشخاص مشمول است.

دو پیامد عملی از این تفکیک بیرون می‌آید. نخست، گواهی حضور بدون تأییدیهٔ ممهور دستگاه متولی نظارت یا مرجع آموزشی مورد تأیید مرکز، فاقد اعتبار است و به‌عنوان تطبیق با الزامات قلمداد نمی‌شود. دورهٔ داخلی که این مُهر را نداشته باشد، از نظر مقرراتی انجام‌نشده است.

دوم، گواهی صلاحیت سه سال از تاریخ صدور اعتبار دارد. یعنی مثل مدرک هویتی، تاریخ انقضا دارد و باید در سامانه پایش شود؛ پرونده‌ای که سه سال پیش کامل بوده، امروز ممکن است نباشد.

و یک مسیر میان‌بر که کمتر شناخته شده: شرکت در آزمون صلاحیت منوط به گذراندن دوره نیست، و دارندگان گواهی صلاحیت در هر سطح از گذراندن دورهٔ مربوطه معاف‌اند. کارشناس باتجربه می‌تواند مستقیم آزمون بدهد. متقاضی پیش از آزمون باید سطح و حوزهٔ فعالیت اصلی خود را تعیین کند و انتخاب چند حوزهٔ تخصصی بلامانع است.

چرخهٔ سالانه و چهار مهلت

آموزش در این چارچوب یک رویداد نیست، یک چرخهٔ سالانه با مهلت‌های مشخص است:

چرخهٔ سالانهٔ آموزش و چهار مهلتی که در آن تعیین‌کننده‌اند.
  1. ثبت برنامه اطلاعات دوره‌های سالانه و ساختار سازمانی، حداکثر تا پایان اولین ماه سال مالی در سامانهٔ مرکز ثبت می‌شود.
  2. بررسی مرکز — ۴۵ روز مرکز ظرف چهل‌وپنج روز اعلام نظر می‌کند؛ عدم پاسخ در این بازه به‌منزلهٔ تأیید است.
  3. رفع ایراد — ۵ روز اگر ایرادی مطرح شود، شخص مشمول ظرف پنج روز از تاریخ اظهارنظر آن را برطرف و دوباره ارسال می‌کند.
  4. اجرا و ثبت نتیجه دوره‌ها باید تا یک ماه مانده به پایان سال مالی کامل شوند و نتایج ارزشیابی در سامانهٔ آموزش مرکز ثبت شود.

مهلت دوم استثنای جالبی دارد: عدم پاسخ مرکز ظرف چهل‌وپنج روز، به‌منزلهٔ تأیید برنامه‌های ارسالی است. سکوت یعنی موافقت — که برای برنامه‌ریزی سازمانی خبر خوبی است، به شرط آنکه تاریخ ارسال مستند شده باشد.

در سمت نظارتی هم دستگاه‌های متولی مکلف به ارزیابی مستمر و ثبت نتیجه‌اند؛ و اگر گزارشی ارائه نکنند، مرکز مجاز است مستقیماً دوره‌ها را پایش و ارزیابی کند.

فهرست وارسی برای مؤسسه

  • نگاشت کارکنان به چهار نقش را بازبینی کنید، با تعریف کامل «میز خدمت» شامل پشتیبانی، بازاریابی و کنترل مدارک؛
  • نوع گواهی هر نفر را در پرونده تفکیک کنید — حضور یا صلاحیت. یک فیلد مشترک، این دو را قابل گزارش‌گیری نمی‌گذارد؛
  • تاریخ انقضای گواهی صلاحیت را پایش کنید، با هشدار پیش از پایان سه سال؛
  • مهر تأییدیه را شرط ثبت گواهی حضور بگذارید، وگرنه آرشیوی از مدارک بی‌اعتبار جمع می‌شود؛
  • تاریخ ارسال برنامهٔ سالانه را نگه دارید، چون مبنای شمارش چهل‌وپنج روز است.

نکتهٔ پایانی برای واحد تطبیق: طبق ماده ۱۰ دستورالعمل، اخذ گواهی صلاحیت در احراز صلاحیت تخصصی موضوع ماده ۳۷ آیین‌نامه مد نظر قرار می‌گیرد — یعنی همان ماده‌ای که ساختار و وظایف واحد مبارزه با پول‌شویی را تعیین می‌کند. آموزش و صلاحیت مسئول واحد، دو موضوع جدا نیستند.

این نوشته صرفاً جنبه اطلاع‌رسانی دارد و جایگزین متن دستورالعمل نیست. مبنا، «دستورالعمل حداقل آموزش‌های لازم در حوزه مبارزه با پول‌شویی و تأمین مالی تروریسم توسط اشخاص مشمول و تعیین صلاحیت مدرسان» شمارهٔ ۰۴/۶۵/۰۱/۱۱۷ مورخ ۱۴۰۴/۰۱/۳۱ و پیوست‌های آن است؛ برای اقدام به آخرین نسخهٔ ابلاغی مراجعه کنید.

تعریف کوتاه اصطلاح‌های این مقاله در واژه‌نامه: گواهی صلاحیت، گواهی حضور، میز خدمت

می‌خواهید ببینید این الزامات در عمل چگونه اجرا می‌شوند؟


بازگشت به فهرست مقالات مقالات مقررات