پایگاه اطلاعاتی اوربیس

اوربیس در کار مبارزه با پول‌شویی

چهار جای مشخص در فرآیند تطبیق هست که بدون دادهٔ مالکیت جهانی عملاً بن‌بست است:

• کشف مالک واقعی در ساختارهای چندلایه. وقتی مشتری یک شرکت خارجی است که سهامدارش شرکت دیگری در حوزهٔ قضایی سومی است، زنجیرهٔ مالکیت اوربیس همان چیزی است که پرسش «مالک واقعی کیست» را قابل پاسخ می‌کند. مبنای مقرراتی این تکلیف را در مقالهٔ مالک واقعی کیست؟ آورده‌ایم.
• مالکیت تحریمی. شرکتی که خودش در فهرست تحریم نیست ولی شخص تحریمی سهم کنترلی در آن دارد، از غربالگری نام‌محور رد می‌شود. تشخیص این حالت به دادهٔ ساختار مالکیت نیاز دارد، نه فهرست اسامی. تکلیف انسداد در مقالهٔ اقدام مالی هدفمند شرح داده شده است.
• راستی‌آزمایی طرف تجاری. در پول‌شویی مبتنی بر تجارت، شرکت‌های صوری و طرف‌های تجاری تازه‌تأسیس از شاخص‌های اصلی خطرند. تاریخ ثبت، سرمایه، صنعت و ساختار مالکیت طرف مقابل را می‌توان پیش از تأیید معامله سنجید — شاخص‌های کامل در پول‌شویی مبتنی بر تجارت.
• شناسایی کافی مشتری حقوقی. سطح شناسایی مشتری حقوقی خارجی با اطلاعات خوداظهاری تکمیل نمی‌شود؛ نیاز به منبع مستقل دارد. مرزهای شناسایی ساده، معمول و مضاعف را در شناسایی ساده، معمول و مضاعف آورده‌ایم.

اوربیس بنک‌فوکوس؛ جانشین بانک‌اسکوپ

بسیاری هنوز این پایگاه را با نام قدیمی‌اش «بانک‌اسکوپ» (BankScope) می‌شناسند. بانک‌اسکوپ دیگر عرضه نمی‌شود و جای آن را Orbis Bank Focus گرفته است؛ همان دادهٔ بانکی، اما روی سکوی اوربیس و همراه با محتوای Moody's Investors Service.

بنک‌فوکوس ده‌ها هزار بانک و مؤسسهٔ مالی جهان را پوشش می‌دهد و صورت‌های مالی، ساختار سرمایه، رتبه‌بندی اعتباری و گزارش‌های رتبه‌بندی هر بانک را به‌صورت سری زمانی در اختیار می‌گذارد. کاربرد اصلی‌اش در بانک ایرانی، سنجش ریسک بانک کارگزار پیش از برقراری رابطهٔ کارگزاری است — همان چیزی که مقررات، پیش از افتتاح حساب کارگزاری الزام کرده.

اوربیس یا داوجونز؟

این دو پایگاه رقیب هم نیستند و جای یکدیگر را نمی‌گیرند؛ به دو پرسش متفاوت پاسخ می‌دهند و در عمل کنار هم به کار می‌روند:

• اوربیس می‌گوید این شرکت چیست و مال کیست: ساختار مالکیت، سهامداران، شرکت‌های تابعه، صورت‌های مالی و گروه شرکتی.
• داوجونز می‌گوید این شخص یا شرکت چه سابقه‌ای دارد: فهرست‌های تحریمی، اشخاص دارای سمت سیاسی (PEP)، اشخاص تحت نظر، اخبار منفی و اطلاعات مناطق پرخطر.

در یک پروندهٔ واقعی هر دو لازم می‌شوند: داوجونز نشان می‌دهد سهامدار شرکت، شخصی تحریمی است؛ اوربیس نشان می‌دهد آن شخص چند درصد سهام دارد و از چه مسیری کنترل می‌کند.

اطلاعات ارائه‌شده

محتوای اوربیس در پنج خانواده دسته‌بندی می‌شود:

• هویت و شناسه‌ها — اطلاعات کلیدی (Key information)، تماس، صنعت و فعالیت، شناسه‌ها و اطلاعات حقوقی.
• مالکیت و کنترل — ساختار مالکیت، سهامداران فعلی و تاریخچهٔ آن‌ها، سهامداران کنترل‌کننده، شرکت‌های تابعه، شعب، گروه شرکتی و ردپای جغرافیایی.
• مالی و حسابداری — صورت‌های مالی در قالب تفصیلی جهانی، قالب ملی و استاندارد ملی، مقایسهٔ همتایان، اوراق قرضه و وام، و سوآپ نکول اعتباری.
• ریسک و رتبه‌بندی — رتبه‌بندی شرکت‌ها و امتیاز اعتباری، روند رتبه در طول زمان، رتبه‌بندی و مشخصات کشورها، چشم‌انداز و گزارش ریسک کشور.
• اشخاص و رویدادها — مدیران فعلی و پیشین، حسابرسان و مشاوران، اخبار شرکت و بازار، ادغام و تملیک، رویدادهای نقدینگی، اسناد ثبت محلی و پرونده‌های SEC.

ابزارهای کار

• جست‌وجوی پیشرفته روی بیش از صد پارامتر و ساخت نمونهٔ آماری دلخواه
• مقایسهٔ شرکت‌ها و تحلیل همتایان در یک صنعت یا کشور
• نمودار درختی مالکیت و ابزار بصری‌سازی ساختار گروه
• گزارش‌ساز و خروجی داده در قالب‌های مختلف برای تحلیل بیرونی

سامانه‌های مرتبط

دادهٔ بین‌المللی وقتی ارزش عملیاتی پیدا می‌کند که به‌صورت سامانه‌ای وارد فرآیند شناسایی مشتری و امتیازدهی ریسک شود، نه اینکه کارشناس آن را دستی جست‌وجو کند.

این دسترسی با شناسایی کافی مشتریان، روابط اشخاص ذی‌نفع واحد و طبقه‌بندی ریسک‌محور مشتریان دادمان یکپارچه می‌شود.

برای استعلام شرایط اشتراک یا گفت‌وگو دربارهٔ نحوهٔ اتصال آن به سامانه‌های سازمان خود، از صفحهٔ تماس با ما با کارشناسان دادمان در ارتباط باشید.